Wat als de NV-A de volgende federale verkiezing wint?
In de
veronderstelling dat NV-A de volgende federale verkiezing met vlag en wimpel
zou winnen, en men zich “à la Bart Dewever” hardnekkig aan de vooropgestelde beloftes
en opties zou houden, of zo goed mogelijk na zou komen, mag men wel ernstige
veranderingen die de stabiliteit van het land en de economie slechts heil
kunnen brengen,verwachten.
Dat een overwinning
op federaal vlak door NV-A een enorme lawine kan ontketenen is haast zeker. Doch
dergelijke lawine zal vooral een negatieve impact hebben op de parasieten en
criminaliteit die door het huidige beleid onderhouden worden. Het is duidelijk
dat vanuit de top van de maatschappij allerlei onderzoeken en maatregelen tegen
de stijgende criminaliteit verhinderd worden, waardoor vele linke zaken niet
aan het licht kunnen komen. Neem maar de bende van Nijvel of de Dutroux affaire,
om de meest in het oog springende te noemen. De twijfels aangaande eventuele
betrokkenheid van de regering of hoger geplaatste, zijn in deze zaken terecht gegrond
en de steun aan dergelijke criminaliteit van uit de hoogste kringen van het
land, zijn haast onvermijdelijk.
Doorbraak van een Vlaamse
nationale partij zou de navelstreng tussen regering en andere machten of
invloeden kunnen verbreken, waarna in bepaalde gevallen grondige en degelijke
onderzoeken op gang zouden kunnen komen. Ook het ontmantelen van corrupte
systemen zoals men die vandaag kan vaststellen, en waarbij mandatarissen van de
klassieke partijen duidelijk betrokken zijn, moet een prioriteit worden, wil
men de democratie herstellen en het vertrouwen van het volk behouden.
Het gaat niet op
dat mandatarissen willekeurig of om fervente tegenstanders te raken of te
pesten, documenten vervalsen, kinderen of wezen hun rechten ontzeggen zoals dit
door Melchior Wathelet jr. zijn superieure Annemie Turtelboom en de voltallige regering
met medeweten van de hofhouding en de koning werd toegestaan, en uiteindelijk
definitief doch onwettig door Maggie De Block bezegeld en bekrachtigd.
Dergelijke doorbraak
zou of zal, indien dergelijke machten van achter de coulissen het land en de
regering in haar greep houden, voor deze machthebbers een nachtmerrie betekenen,
doch de stabiliteit, de economie, het economische vertrouwen en toekomst van
het land in belangrijke maten ten goed komen.
Het einde van de
wantoestanden zoals wij die vandaag kennen, en die een loopje nemen met de
democratie, de rechten en het belang van het volk, en dus ook van de economie die
per slot afhankelijk is van de massa en haar koopkracht, zou een positieve ommekeer
betekenen voor Vlaanderen doch ook voor België en Europa. Ook de rechtzekerheid
die momenteel een lachertje is zal de gemoederen doen bedaren en het land naar
een stabielere en meer collectieve opstelling van de bevolking leiden. Men kan
moeilijk van een bevolking wiens rechten genegeerd worden enige solidariteit
verwachten, terwijl men deze van de nuttige leden van de maatschappij brood
nodig heeft om de maatschappij overeind te houden.
Politieke
verschuiving van dergelijke omvang zal echter slecht effect hebben na een hele
reeks van ingrepen en hervormingen, die gepaard zullen moeten gaan met het
uitzuiveren van de bestuursorganen en Staatssecretariaten. De weg naar een totaal herstel is dus lang en zal tijd vergen, doch het hertstel
van de rechtzekerheid voor de burger moet het vertrouwen en geduld leveren, die
van de kant van de burger te verwachten en nodig zal zijn.
Rechtzekerheid en
bestrijding van de criminaliteit kunnen slechts indien de totale persvrijheid
en vrijheid van meningsuiting hersteld worden, doch vrijheid van meningsuiting
mag niet leiden tot bewuste laster of het onterecht
en opzettelijk schaden van personen of instellingen, het welk strafbaar moet blijven, zeker
daar waar deze daad onbetwistbaar en bewust werd gepleegd.
In de Dutroux affaire zijn er enkele opmerkelijke feiten waar te
nemen.
In 1989 werden Dutroux en Martin beiden veroordeeld voor verkrachting van
minderjarigen. Dutroux kreeg hiervoor een gevangenisstraf van 13 jaar, en zijn
echtgenote Michelle Martin een straf van 5 jaar. In
1992 werden ze door de
toenmalige Minister van Justitie Melchior Wathelet (sr) in het kader
van de Wet Lejeune vervroegd vrijgelaten. Dit
is dus na 3 van de 13 jaar waartoe hij veroordeeld werd of al na slechts ¼ van
zijn straf.
Het feit dat
Michelle Martin verklaarde angst te hebben voor Dutroux was al meer dan
opmerkelijk gezien Michelle Martin, terwijl hij tijdelijk
vast zat, slechts de plaats
had aan te duiden waar de kinderen verborgen waren om deze te bevrijden en Dutroux
voor levenslang te laten veroordelen, wat haar aandeel aanzienlijk zou
geminimaliseerd hebben. De angst voor Dutroux was zeker geen rede waarom zij de
kinderen niet uit hun hachelijke positie verloste, noch om ze te laten
verkommeren.
Angst voor Dutroux
kon slechts een rol spelen indien zij wist dat Dutroux van hogerhand
bescherming genoot en zij bij haar ingrijpen zelf het doelwit zou worden van Dutroux
of van zijn opdrachtgevers en beschermheren.
De zekerheid
waarmee Dutroux aanneemt dat hij op een dag vrij zal komen is onvoorstelbaar,
temeer daar hij er van overtuigd lijkt dat hij niet onder voorwaarden vrij zal
komen. Ook dit fenomeen wijst in de richting van een beschermheer en hoog
geplaatste opdrachtgever.
De veroordeling op 13 augustus 1996, van Marc
Dutroux tot levenslang kan uitmonden in een vervroegde invrijheidstelling, of
tot de effectieve levenslange straf.
Een veroordeling zou in soortgelijke gevallen moeten
bestaan uit een levenslange opsluiting zonder mogelijkheid tot straf vermindering,
zolang de gedetineerde fysiek en mentaal in staat is om dergelijke misdrijven
te plegen of te plannen.
Indien er echter een machtige beschermer van achter
de coulissen als opdrachtgever, cliënt of sympathisant, bestaat, is de absolute
levenslange opsluiting van Dutroux een directe bedreiging voor dergelijke persoon
of personen, gezien het niet uit te sluiten is dat Dutroux in dit geval zeker
zou trachten zijn hachje te redden en uit de biecht zou spreken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten